36 Παγωτό nutella χωρίς παγωτομηχανή

Με την παγωτομηχανή μου έχω άριστη σχέση. Την αγόρασα όταν αποφάσισα ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να ξεκινήσω να φτιάχνω σπιτικό παγωτό και θεωρώ ότι είναι μία από τις καλύτερες αγορές που έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου.
Η παρασκευή παγωτού με την κλασική μέθοδο των χτυπημάτων με το μίξερ δεν αποτελεί για μένα επιλογή. Μου φαίνεται αρκετά χρονοβόρα, ενώ περιέχει μία δόση ταλαιπωρίας που δεν μπορώ να υποστώ σε αυτή τη φάση της ζωής μου.

Με την παγωτομηχανή, τα πράγματα είναι τόσο απλά και εύκολα! Από την προηγούμενη ημέρα παγώνεις το δοχείο στην κατάψυξη, την επόμενη ημέρα ετοιμάζεις το μίγμα της προτίμησης σου (ή του αν θέλεις να καλοπιάσεις τον αγαπημένο σου), το αδειάζεις στη μηχανή, το αφήνεις να χτυπιέται για 20-30' και έτοιμο.
Μπορείς να το καταναλώσεις αμέσως μόλις σταματήσεις τη λειτουργία της μηχανής ή -αν έχεις την αρετή της υπομονής- να το αδειάσεις σε ένα κατάλληλο σκεύος και να το τοποθετήσεις στην κατάψυξη για μελλοντική χρήση.

Παρόλο που αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για ένα άψυχο αντικείμενο, ώρες-ώρες νιώθω ότι πραγματικά αγαπώ την παγωτομηχανή μου και δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτή.
Για αυτό και είχα ενδοιασμούς σχετικά με το αν έπρεπε να φτιάξω το συγκεκριμένο παγωτό. Κατά κάποιο τρόπο ένιωθα ότι την προδίδω.

Τέσσερα υλικά που ανακατεύονται μία και μοναδική φορά με το μίξερ και κατόπιν οδηγούνται στην κατάψυξη για πάγωμα. Δεν ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό; Όταν διάβασα την αρχική συνταγή ένιωσα ότι είχα χρέος να τη δοκιμάσω για το καλό των απανταχού εθισμένων στο παγωτό, τη nutella και τις εύκολες συνταγές.
Κάπως έτσι καθησύχασα τη βεβαρημένη μου συνείδηση και με ανυπομονησία προχώρησα στην ετοιμασία του παγωτού. Και μάλιστα δυο φορές... την πρώτη φορά ακολούθησα σχεδόν κατά γράμμα τις αρχικές δοσολογίες και ενώ το παγωτό είχε φανταστική υφή, η γεύση του επιδεχόταν βελτίωση. Σύμφωνα με τα δικά μου γούστα, αφενός η ποσότητα της κρέμας γάλακτος έπρεπε να μειωθεί, αφετέρου εκείνη του κακάο έπρεπε να αυξηθεί προκειμένου να εξισορροπήσει τη γλύκα από το ζαχαρούχο γάλα και τη nutella. 

Τη δεύτερη φορά (μετά από 2 ημέρες -και αυτό το γράφω σφυρίζοντας αδιάφορα) η γεύση του ήταν πολύ πιο πλούσια και αρκετά ουδέτερη -ούτε πολύ γλυκιά, ούτε πολύ πικρή- ενώ η υπέροχη βελούδινη υφή που με ξετρέλανε την πρώτη φορά που το έφτιαξα συνέχιζε να υπάρχει.

Εξακολουθώ να νιώθω άσχημα για την αγαπημένη μου παγωτομηχανή, αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι πρόκειται για ένα φανταστικό παγωτό. Ετοιμάζεται πανεύκολα με 4 μόνο υλικά, μπορεί να καταναλωθεί μετά από 5-6 ώρες και είναι πολύ γεμάτο τόσο σε γεύση όσο και σε υφή.

Συγνώμη καλή μου παγωτομηχανή αλλά δεν μπορώ να σου υποσχεθώ ότι δεν θα το ξανακάνω!


Παγωτό nutella χωρίς παγωτομηχανή
(προσαρμογή συνταγής από εδώ)

Υλικά για 1 κιλό παγωτό:
400 γραμμ. κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά
397 γραμμ. (1 κουτί) ζαχαρούχο γάλα
80 γραμμ. κακάο
120 γραμμ. nutella

Εκτέλεση:
Με το μίξερ στη μεγαλύτερη ταχύτητα χτυπάμε την κρέμα γάλακτος, μέχρι να σχηματιστούν απαλές κορυφές και να αποκτήσει παχύρρευστη μορφή, σαν γιαούρτι.

Χαμηλώνουμε την ταχύτητα του μίξερ και προσθέτουμε διαδοχικά το ζαχαρούχο γάλα, το κακάο και τη nutella. Μόλις το μίγμα μας μοιάζει με σφιχτή μους, σταματάμε τη λειτουργία του μίξερ.
Αδειάζουμε το παγωτό σε αεροστεγές σκεύος και το τοποθετούμε στην κατάψυξη για 6 ώρες τουλάχιστον.

29 Πουρές ογκρατέν με τυρί κρέμα, sour cream, τσένταρ και μπέικον

Θα μου επιτρέψετε να ευχηθώ λίγο νωρίτερα Χρόνια Πολλά σε όλους τους Κωνσταντίνους, τις Κωνσταντίνες και τις Ελένες που γιορτάζουν αύριο. Να δώσω επίσης τις πιο θερμές μου ευχές σε μερικές αγαπημένες φίλες: την Έλενα, την Ελένη, την Ελένη, την Κωνσταντίνα και την Έρη. Μέσα από την καρδιά μου εύχομαι τα καλύτερα κυρίες μου κι εσύ Έρη να χαίρεσαι τον μικρό σου μπομπιράκο.

Από σήμερα ξεκινούν οι ετοιμασίες για την αυριανή γιορτή του Κωστή, οπότε ο υπολογιστής μου κλείνει για 1-2 ημέρες, η μαμά επιστρατεύεται για να βοηθήσει με τα κορίτσια και η κουζίνα γίνεται το επίσημο ορμητήριο των προσεχών ημερών.
Φέτος είμαι αποφασισμένη να μην το παρακάνω με το φαγητό. Τις προηγούμενες χρονιές κατέληγα να μοιράζω ταπεράκια στο τέλος της βραδιάς και εμείς τρώγαμε τα φαγητά της γιορτής για όλη την εβδομάδα. Μάλλον ήρθε η ώρα να συνειδητοποιήσω ότι δεν χρειάζονται υπερβολές εφόσον η μισή Ελλάδα γιορτάζει και οι περισσότεροι έχουν 2-3 γιορτές στις οποίες θέλουν ή πρέπει να παρευρεθούν.
Δεν θα σας αποκαλύψω ακόμα το απλό μενού στο οποίο έχω καταλήξει, γιατί κάποιοι από τους αυριανούς καλεσμένους παρακολουθούν το blog (ναι Βάσω για σένα το λέω!), οπότε ας μην τους στερήσω το "σασπένς". Θα σας πω μονάχα ότι σκοπεύω να φτιάξω 5 αλμυρά καλούδια και 3 γλυκά, τα περισσότερα από τα οποία θα τα δείτε και εδώ.

Και μιας που μιλάμε για εορταστικά πιάτα, θυμήθηκα ότι σας χρωστώ μερικές συνταγές από τα γενέθλια της Ιφιγένειας. Το μενού σας το είχα παρουσιάσει σε αυτήν εδώ την ανάρτηση και ένα από τα φαγητά-πρωταγωνιστές της βραδιάς ήταν ένας υπέροχος γκρατιναρισμένος στο φούρνο πουρές, που ξεφεύγει αρκετά από τα συνηθισμένα καθώς περιέχει τυρί κρέμα, sour cream, τσένταρ και μπέικον.
Είναι ένα πιάτο εκλεπτυσμένο σε εμφάνιση και πολύ πλούσιο σε γεύση και για το λόγο αυτό μπορεί να "σταθεί" σε ένα πιο επίσημο κάλεσμα, αλλά και να αποτελέσει το κυριακάτικο γεύμα μας σε συνδυασμό με μια ωραία πράσινη σαλάτα.
Είναι μάλλον εύκολο στην παρασκευή του και καθόλου χρονοβόρο μιας που όλα τα υλικά ανακατεύονται με το μίξερ.

Δεν σας είπα... έσπασε το μίξερ μου μετά από 5 χρόνια αδιάκοπης λειτουργίας. Αυτό το τόσο απλό και συμβατικό μηχανάκι στάθηκε επάξια στον πάγκο μου όλο αυτόν τον καιρό και εκτέλεσε με επιτυχία τα καθήκοντα του.
Και τώρα άντε να κάνω έρευνα αγοράς για να το αντικαταστήσω. Αν έχετε κάποιο καλό στα υπόψη σας πείτε μου εντάξει;
       

Πουρές ογκρατέν με τυρί κρέμα, sour cream, τσένταρ και μπέικον
(προσαρμογή συνταγής από εδώ)

Υλικά για 1 πυρέξ με διαστάσεις 20x30 εκ. περίπου:
6 μεγαλούτσικες πατάτες
1 φλιτζάνι φρέσκο γάλα (χρησιμοποίησα με 1,5% λιπαρά)
400 γραμμ. τυρί κρέμα σε θερμοκρασία δωματίου (χρησιμοποίησα με 10% λιπαρά)
250 γραμμ. sour cream (δείτε παρακάτω τη συνταγή)
150 γραμμ. τσένταρ τριμμένο
8 φέτες μπέικον ψιλοκομμένες
1 πρέζα μοσχοκάρυδο
αλάτι, πιπέρι

Για την εύκολη sour cream:
250 γραμμ. κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά
4-5 κουταλάκια του γλυκού χυμό λεμονιού

Εκτέλεση:
Ετοιμάζουμε πρώτα τη sour cream. Αδειάζουμε την κρέμα γάλακτος σε ένα μπολ, ρίχνουμε το χυμό λεμονιού και ανακατεύουμε ζωηρά με το σύρμα, μέχρι να πήξει ελαφρά η κρέμα.
Την αφήνουμε σε θερμοκρασία δωματίου για 1 ώρα περίπου και κατόπιν τη χρησιμοποιούμε στη συνταγή μας.

Καθαρίζουμε, πλένουμε και βράζουμε τις πατάτες σε άφθονο νερό για 30-40', μέχρι να μαλακώσουν. Τις στραγγίζουμε, τις κόβουμε σε κύβους και τις βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ.

Με το μίξερ στη μεσαία ταχύτητα χτυπάμε τις πατάτες μέχρι να γίνουν πουρές. Προσθέτουμε το γάλα, το τυρί κρέμα, τη sour cream, αλάτι, πιπέρι και το μοσχοκάρυδο και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε μέχρι να σχηματιστεί ένα ομοιόμορφο μίγμα.

Σταματάμε τη λειτουργία του μίξερ και προσθέτουμε το τσένταρ καθώς και τις 5 φέτες μπέικον. Ανακατεύουμε απαλά με ένα κουτάλι.

Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 180 βαθμούς με αντιστάσεις και βουτυρώνουμε καλά ένα πυρέξ με διαστάσεις 20x30 εκ. Αδειάζουμε το μίγμα και ισιώνουμε την επιφάνεια με την ανάποδη ενός κουταλιού.
Πασπαλίζουμε την επιφάνεια με το υπόλοιπο μπέικον και ψήνουμε τον πουρέ για 1 ώρα περίπου, μέχρι να ροδίσει ελαφρά η επιφάνεια του.

39 Κέικ βανίλιας με βουτυρόκρεμα και brownie για την Παγκόσμια Ημέρα Κέικ!

Γνωρίζετε ότι υπάρχει Παγκόσμια Ημέρα Κέικ;  Εγώ πάντως δεν το ήξερα μέχρι πολύ πρόσφατα. Να όμως που υπάρχει και μάλιστα γιορτάζεται την 3η Κυριακή του Μαΐου. Μια ημέρα λοιπόν αφιερωμένη στη χαρά της δημιουργίας και του ψησίματος. Αφιερωμένη στο κέικ, αυτό το υπέροχο και τόσο διαχρονικό γλυκό με τα πολλά πρόσωπα.
Ποιος από εμάς δεν έχει νοσταλγήσει το κέικ της μαμάς να λιώνει στο στόμα, αφού είχε προηγουμένως κάνει μια γρήγορη βουτιά στο φλιτζάνι με το ζεστό γάλα... ποιος δεν θυμάται την πρώτη φορά που αντίκρισε ένα κέικ μαρμπρέ... θυμάστε πόσο της μόδας ήταν κάποτε; Η χαρακτηριστική διχρωμία του το έκανε τόσο ελκυστικό σε εμφάνιση και γεύση. Μετά ήρθαν οι ανάποδες μηλόπιτες-κέικ. Τι μαγεία και αυτή... το ταψί αναποδογύριζε και ωπ! ορίστε τα καραμελωμένα μήλα θρονιασμένα πάνω σε αφράτο κέικ.

Οι εποχές αλλάζουν, το ίδιο και οι τάσεις της γαστρονομίας. Εμφανίζονται τα κέικ με βουτυρόκρεμα και γλάσο, τα αλμυρά και υφάλμυρα κέικ, διεισδύουν στη ζύμη υλικά πρωτόγνωρα: παντζάρι, κολοκύθι, καρότο, μαγιονέζα, τυρί και τόσα ακόμα.

Και μη μου πείτε ότι κάθε ώρα δεν είναι ώρα για κέικ! Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας και μας συντροφεύει στο πρωινό, στο σνακ του σχολείου ή του γραφείου, στις γιορτές και τα γενέθλια, στις φιλικές αλλά και στις πιο επίσημες συγκεντρώσεις.

Ως λάτρης του συγκεκριμένου γλυκού, δεν γινόταν να μη συμμετάσχω στον εορτασμό αυτής της ημέρας. Είχα προ πολλού βάλει στο μάτι ένα κέικ της Steph από το υπέροχο Raspberri Cupcakes αλλά η κάπως χρονοβόρα διαδικασία παρασκευής του με έκανε να το αναβάλλω για μια άλλη ημέρα.
Για αυτή την ημέρα!

Έχουμε και λέμε λοιπόν:
Βήμα 1: ετοιμάζουμε ένα πολύ ανάλαφρο κέικ βανίλιας με ξινόγαλα, το αφήνουμε να κρυώσει και το κόβουμε σε δύο δίσκους
Βήμα 2: συμβουλευόμαστε τον αγαπητό μας κύριο Lebovitz και φτιάχνουμε σούπερ σοκολατένια και μαστιχωτά brownies
Βήμα 3: βάζουμε στον κάδο του μίξερ μας βούτυρο, ζάχαρη και σοκολάτα σε γενναίες ποσότητες, τα χτυπάμε και έτοιμη η βουτυρόκρεμα
Βήμα 4: η βουτυρόκρεμα παίρνει θέση ανάμεσα στους δύο δίσκους και σε όλη την επιφάνεια του κέικ
Βήμα 5: ένας πύργος από κύβους brownie σχηματίζεται στην επιφάνεια
Βήμα 6: λιωμένη σοκολάτα γάλακτος έρχεται να περιλούσει το σύνολο
Βήμα 7: ανυπομονούμε να δοκιμάσουμε
Βήμα 8, 9, 10...: δοκιμάζουμε και ξαναδοκιμάζουμε

Προφανώς και είναι ένα κέικ με άπειρες θερμίδες, ωστόσο μπορεί να εξυπηρετήσει ένα μεγάλο αριθμό ατόμων, μιας και μία μόνο λεπτή φέτα από αυτό αρκεί για να μας γλυκάνει και με το παραπάνω.

Εδώ μπορείτε να δείτε συνταγές που δημιούργησαν ειδικά για την ημέρα ζαχαροπλάστες και bloggers από όλο τον κόσμο.

Χρόνια πολλά σε όλα τα κέικ λοιπόν και καλά μας ψησίματα!


Κέικ βανίλιας με βουτυρόκρεμα και brownie
(η αρχική ιδέα εδώ)

Για το κέικ:
400 γραμμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν πάουντερ
90 γραμμ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
300 γραμμ. ζάχαρη
3 μεγάλα αυγά σε θερμοκρασία δωματίου
2 φακελάκια βανιλέτα
350 γραμμ. ξινόγαλα

Για τα brownies:
(προσαρμογή συνταγής του David Lebovitz, από το βιβλίο The Perfect Scoop)
115 γραμμ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
140 γραμμ. κουβερτούρα ψιλοκομμένη
250 γραμμ. ζάχαρη
2 μεγάλα αυγά σε θερμοκρασία δωματίου
1 φακελάκι βανιλέτα
90 γραμμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 πρέζα αλάτι
100 γραμμ. σταγόνες σοκολάτας γάλακτος

Για τη βουτυρόκρεμα:
250 γραμμ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
80 γραμμ. καστανή ζάχαρη
320 γραμμ. ζάχαρη άχνη, κοσκινισμένη
4-5 κουταλιές γάλα
1 φακελάκι βανιλέτα
200 γραμμ. κουβερτούρα σε σταγόνες

Και ακόμα:
100 γραμμ. σοκολάτα γάλακτος, λιωμένη σε μπεν μαρί

Εκτέλεση:
Ετοιμάζουμε πρώτα τα brownies.
Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 170 βαθμούς με αντιστάσεις και στρώνουμε με αλουμινόχαρτο ένα πυρίμαχο σκεύος με διαστάσεις 20x30 εκ. περίπου. Το αλείφουμε με λίγο λάδι ή βούτυρο.

Βάζουμε το βούτυρο και την κουβερτούρα σε μια μικρή κατσαρόλα και τα λιώνουμε σε χαμηλή θερμοκρασία, ανακατεύοντας συνεχώς. Αποσύρουμε το σκεύος από τη φωτιά και προσθέτουμε τη ζάχαρη και τα αυγά ένα-ένα. Στη συνέχεια ρίχνουμε τη βανιλέτα, το αλεύρι και το αλάτι και ανακατεύουμε ζωηρά με το σύρμα για 30''. 
Ενσωματώνουμε τέλος τις σταγόνες σοκολάτας γάλακτος και αδειάζουμε το μίγμα στο πυρίμαχο σκεύος.
Ψήνουμε τα brownies για 35' περίπου, ή μέχρι να δούμε ότι το μίγμα έχει σταθεροποιηθεί στο κέντρο. Τα βγάζουμε από το φούρνο και τα αφήνουμε να κρυώσουν.

Για το κέικ, προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 160 βαθμούς με αέρα και στρώνουμε με λαδόκολλα μια φόρμα-δαχτυλίδι με αποσπώμενο πάτο και διάμετρο 21-22 εκ.
Σε ένα μπολ μεσαίου μεγέθους, κοσκινίζουμε το αλεύρι μαζί με το μπέικιν πάουντερ.

Με το μίξερ στη μεσαία ταχύτητα, χτυπάμε το βούτυρο μαζί με τη ζάχαρη να αφρατέψουν. Προσθέτουμε τα αυγά ένα-ένα και τη βανιλέτα.
Χαμηλώνουμε την ταχύτητα του μίξερ και ρίχνουμε σε δόσεις το αλεύρι εναλλάξ με το ξινόγαλα.
Σταματάμε τη λειτουργία του μίξερ αμέσως μόλις ενωθούν όλα τα υλικά.

Αδειάζουμε το μίγμα στη φόρμα και ψήνουμε το κέικ για 50-60' ή μέχρι να βγαίνει στεγνή μια οδοντογλυφίδα που θα βυθίσουμε στο κέντρο του.
Το βγάζουμε από το φούρνο και το αφήνουμε να κρυώσει εντελώς.

Ετοιμάζουμε τη βουτυρόκρεμα.
Με το μίξερ στη μεγαλύτερη ταχύτητα, χτυπάμε το βούτυρο μαζί με τα δύο είδη ζάχαρης να αφρατέψουν. Ρίχνουμε το γάλα και τη βανιλέτα και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε μέχρι να ενωθούν όλα τα υλικά.
Σταματάμε τη λειτουργία του μίξερ και ενσωματώνουμε την κουβερτούρα με μια ελαστική σπάτουλα ή μαρίζ.

Ώρα να συναρμολογήσουμε το κέικ!
Χρησιμοποιώντας ένα σπάγκο, κόβουμε το κέικ κατά μήκος ούτως ώστε να σχηματιστούν δύο δίσκοι. Τοποθετούμε τον ένα πάνω σε μια πιατέλα και τον καλύπτουμε με βουτυρόκρεμα. Από πάνω ακουμπάμε το δεύτερο δίσκο.
Καλύπτουμε την επιφάνεια και τα πλαϊνά του κέικ με την υπόλοιπη βουτυρόκρεμα.

Κόβουμε το brownie σε μικρά τετράγωνα κομμάτια και τα τοποθετούμε πάνω στο κέικ, σχηματίζοντας έναν πύργο. Τέλος, περιχύνουμε τα brownies με τη λιωμένη σοκολάτα γάλακτος.

Σερβίρουμε το κέικ αμέσως, αλλιώς το διατηρούμε σε αεροστεγές σκεύος.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά την κυρία Μαρία Μπαριάμη, υπεύθυνη επικοινωνίας του ΒΙΤΑΜ, η οποία όχι μόνο με κάλεσε να δημιουργήσω ένα κέικ που δεν έχω ξαναφτιάξει, λίγο πιο δύσκολο από αυτά που φτιάχνω συνήθως, αλλά φρόντισε να με προμηθεύσει με το "πακέτο των τολμηρών", επιλεγμένα δηλαδή υλικά και συστατικά που χρησιμοποιήθηκαν στη συνταγή.

38 Το πιο σοκολατένιο μπισκότο

Υπάρχουν μπισκότα διαφόρων ειδών: μαλακά, τραγανά ή μαστιχωτά, λεπτά ή πιο στρουμπουλά, με σοκολάτα ή χωρίς. Και εγώ είμαι πρόθυμη να τα δοκιμάσω όλα!
Μερικά μπισκότα τρώγονται απλά ευχάριστα, άλλα με ενθουσιάζουν και άλλα τα τρώω και το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό είναι... "ουάου"!

Είχα ένα μπουκάλι ξινόγαλα στο ψυγείο και σκέφτηκα να το χρησιμοποιήσω σε μπισκότα. Μια γρήγορη αναζήτηση στο φιλικό google με οδήγησε ακόμα πιο γρήγορα στην κουζίνα, για να φτιάξω τα "Melt-in-your-mouth buttermilk chocolate cookies" που αιχμαλώτισαν τη ματιά μου και έκαναν το μυαλό μου να σταματήσει προσωρινά.

Το πρώτο πράγμα που μου αρέσει σε αυτά τα μπισκότα είναι ότι φτιάχνονται με ένα μπολ και ένα σύρμα. Λίγα και βασικά υλικά αναμιγνύονται διαδοχικά, μέχρι να σχηματιστεί μια ομοιόμορφη ζύμη που -πιστέψτε με- τρώγεται με το κουτάλι (και γιατί όχι, αφού δεν περιέχει αυγά;).

Και μετά είναι η σοκολατένια γεύση τους, που μόνο εθιστική μπορώ να τη χαρακτηρίσω. Δεν νομίζω ότι είναι εφικτό να φάει κάποιος μόνο ένα. Αυτά τα μπισκότα πραγματικά λιώνουν στο στόμα και ειδικά αν κάνουμε το "λάθος" να τα φάμε ενώ είναι ακόμα ζεστά, δεν υπάρχει επιστροφή!
   
Μην σας τρομάζει η ζάχαρη που περιέχουν. Πράγματι η ποσότητα της είναι μεγάλη, ωστόσο τα μπισκότα αυτά έχουν και αρκετό κακάο... φαίνεται άλλωστε και από το χρώμα τους. Έτσι, η γεύση τους δεν είναι ιδιαίτερα γλυκιά.

Την πρώτη φορά που τα έφτιαξα, χρησιμοποίησα μαγειρική σόδα όπως υποδεικνύεται από την αρχική συνταγή. Πείτε με περίεργη αλλά σας ορκίζομαι ότι καταλάβαινα τη γεύση της και ήταν σαν αγκαθάκι σε ένα κατά τα άλλα θεσπέσιο μπισκότο. Μου έπεσε και λίγο ξινόγαλα παραπάνω (2/3 της κούπας έλεγε η συνταγή, αλλά το μέτρημα με κούπες πάντα με μπερδεύει και εδώ που τα λέμε είναι και λίγο υποκειμενικό μιας που κούπα από κούπα διαφέρει ως προς το μέγεθος), με αποτέλεσμα να βγουν υπερβολικά επίπεδα.
Τα έφτιαξα ξανά ύστερα από 2 ημέρες. Με τροποποιήσεις φυσικά, που τουλάχιστον για τα δικά μας γούστα λειτούργησαν πολύ θετικά.
Και τώρα έχουμε κολλήσει με τη σοκολατένια γεύση και τη μαστιχωτή υφή τους. Τα τρώμε με φειδώ γιατί φοβόμαστε ότι θα τελειώσουν... Και με κάθε δαγκωνιά σκέφτομαι... "ουάου"!


Μπισκότα με κακάο, ξινόγαλα και σταγόνες σοκολάτας
(προσαρμογή συνταγής από εδώ)

Υλικά για 28 μπισκότα:
260 γραμμ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν πάουντερ
1 πρέζα αλάτι
120 γραμμ. βούτυρο
75 γραμμ. κακάο
360 γραμμ. ζάχαρη
150 γραμμ. ξινόγαλα
200 γραμμ. κουβερτούρα σε σταγόνες

Εκτέλεση:
Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 180 βαθμούς με αντιστάσεις και στρώνουμε με λαδόκολλα 2 μεγάλα ταψιά.

Σε ένα μπολ μεσαίου μεγέθους ανακατεύουμε το αλεύρι μαζί με το μπέικιν πάουντερ και το αλάτι.

Βάζουμε το κακάο σε ένα μεγάλο μπολ και ζεσταίνουμε το βούτυρο σε ένα μικρό αντικολλητικό τηγάνι. Μόλις λιώσει και ενώ είναι ακόμα ζεστό, το αδειάζουμε πάνω από το κακάο και ανακατεύουμε γρήγορα με ένα σύρμα.

Προσθέτουμε επίσης τη ζάχαρη και το ξινόγαλα και ανακατεύουμε. Σταδιακά ρίχνουμε το αλεύρι και το ενσωματώνουμε και αυτό στο μίγμα (επειδή με το σύρμα θα είναι δύσκολο να ανακατέψουμε, χρησιμοποιούμε τώρα ένα κουτάλι). Τέλος, προσθέτουμε τις σταγόνες σοκολάτας.

Πλάθουμε τη ζύμη σε μπάλες με μέγεθος όσο ένα καρύδι και τις τοποθετούμε στο ταψί. Φροντίζουμε να αφήσουμε αρκετή απόσταση μεταξύ τους, διότι τα μπισκότα απλώνουν πολύ κατά τη διάρκεια του ψησίματος.
Τα ψήνουμε για 13-14' και τα βγάζουμε αμέσως από το φούρνο. Περιμένουμε 1-2' και στη συνέχεια τα μεταφέρουμε (με τη βοήθεια της λαδόκολλας) σε σχάρα μέχρι να κρυώσουν εντελώς.

29 Τάρτα με καραμελωμένα κρεμμύδια και γραβιέρα

Εάν σας έλεγα ότι με δύο μόνο υλικά μπορείτε να φτιάξετε ένα αξιομνημόνευτο πιάτο θα με πιστεύατε;
Καραμελωμένα κρεμμύδια + γραβιέρα... ο συνδυασμός τους είναι τόσο πετυχημένος που μοιάζει να επιβεβαιώνει -γευστικά τουλάχιστον- τη ρήση "στους δυο τρίτος δεν χωρεί".

Το καραμέλωμα των κρεμμυδιών χρειάζεται λίγο χρόνο, μπορούμε ωστόσο να το κάνουμε από το προηγούμενο βράδυ και την επόμενη ημέρα να ασχοληθούμε με την παρασκευή της τάρτας. Δηλαδή να ψήσουμε τη ζύμη μόνη της για λίγη ώρα, στη συνέχεια να τη βγάλουμε από το φούρνο, να την καλύψουμε με τα καραμελωμένα κρεμμύδια, να την πασπαλίσουμε με τη γραβιέρα και να την ξαναβάλουμε στο φούρνο για λίγη ώρα ακόμα.

Ίσως μπείτε στον πειρασμό να εμπλουτίσετε την τάρτα με αυγά, κρέμα γάλακτος ή κάποιο αλλαντικό. Εγώ πάντως μπήκα... αλλά αντιστάθηκα! Και σας προτείνω να αντισταθείτε κι εσείς, μιας που αυτό το πιάτο, όσο απλό και αν φαίνεται, γευστικά θα σας αποζημιώσει και με το παραπάνω.
Είχα βέβαια την τύχη να διαθέτω μια καλή γραβιέρα Νάξου (η καταγωγή του Κωστή είναι ακόμα ένας λόγος για τον οποίο τον αγαπώ, μιας που συχνά-πυκνά οι θείες του μας στέλνουν εξαιρετικά τυριά καθώς και βιολογικά αυγά και λαχανικά). Φροντίστε λοιπόν να προμηθευτείτε ένα τυρί καλής ποιότητας, μιας που είναι κατά το ήμισυ υπεύθυνο για τη νοστιμιά αυτού του πιάτου.

Αν τώρα αποφασίσετε να φτιάξετε την τάρτα και θέλετε να περάσετε μια χαλαρή βραδιά στο σπίτι, βλέποντας ταινία στον καναπέ, επιτρέψτε μου να σας προτείνω αυτή.
Δεν έχει ηθικά διδάγματα και βαθύτερα νοήματα (είμαι άλλωστε βέβαιη ότι μέχρι τώρα θα έχετε κουραστεί να βλέπετε τέτοιου είδους ταινίες), είναι όμως προσεγμένη και ευχάριστη, με συμπαθητικούς χαρακτήρες και αναπάντεχες στιγμές γέλιου.

Ένα λιτό αλλά ιδιαίτερο πιάτο, μια ταινία που με αφήνει με όμορφο συναίσθημα, τα κορίτσια να κοιμούνται γαλήνια στο διπλανό δωμάτιο και μια ζεστή αγκαλιά από τον άνθρωπο μου... ότι καλύτερο για μια υπέροχη βραδιά στο σπίτι...


Τάρτα με καραμελωμένα κρεμμύδια και γραβιέρα
(προσαρμογή συνταγής από εδώ)

Υλικά για 1 ταρτιέρα με διάμετρο 28 εκ:
1 έτοιμο φύλλο κουρού
3 μέτρια ξερά κρεμμύδια ψιλοκομμένα
1 κουταλιά βούτυρο
αλάτι, πιπέρι
1/2 κουταλάκι του γλυκού θυμάρι αποξηραμένο
150 γραμμ. γραβιέρα τριμμένη

Εκτέλεση:
Βάζουμε το βούτυρο σε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι με βαρύ πάτο και το ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά. Μόλις λιώσει, ρίχνουμε τα κρεμμύδια, τα πασπαλίζουμε με το θυμάρι και τα αλατοπιπερώνουμε σύμφωνα με τη γεύση μας.
Χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε τα κρεμμύδια να σιγομαγειρευτούν μέχρι να καραμελώσουν, για 40-45'. Φροντίζουμε να τα ανακατεύουμε συχνά για να μη μας κολλήσουν.

Στο μεταξύ, προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 180 βαθμούς με αντιστάσεις και βουτυρώνουμε καλά μια στρογγυλή ταρτιέρα με διάμετρο 28 εκ.
Στρώνουμε τη ζύμη στην ταρτιέρα και με ένα πιρούνι την τρυπάμε σε διάφορα σημεία. Την ψήνουμε μόνη της για 20-25'.
Βγάζουμε τη ζύμη από το φούρνο και απλώνουμε τα καραμελωμένα κρεμμύδια στην επιφάνεια της. Από πάνω πασπαλίζουμε την τριμμένη γραβιέρα.

Ψήνουμε την τάρτα για 20', μέχρι να λιώσει το τυρί και να ροδίσει όμορφα.

37 Παγωτό cheesecake φράουλα

Θέλω να μου πείτε την αλήθεια. Ας υποθέσουμε ότι ο καλός σας έχει πάει βόλτα με τη μικρή. Το κινητό σας χτυπά και είναι ο καλός σας. Η φωνή του ακούγεται χαρούμενη και παιχνιδιάρικη... "Έλα βρε, θέλω να σου πω κάτι αλλά μη φρικάρεις", σας λέει. Πολύ κακός πρόλογος, δεν συμφωνείτε; Οπλίζεστε με θάρρος και διστακτικά ρωτάτε "Ωχ... τι έκανες"; Ο καλός σας γελά, "Είμαι στο pet shop και πήρα κάτι για τη μικρή... είναι πολύ ενθουσιασμένη". Καταλαβαίνετε αμέσως περί τίνος πρόκειται... πλησιάζει το Πάσχα και η αγορά έγινε σε pet shop. Όχι, αυτό το ζωάκι δεν κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια. Πείτε μου λοιπόν, πώς αντιδράτε;

Και επειδή η ιστορία μας δεν είναι καθόλου υποθετική, αλλά πέρα για πέρα αληθινή, αλλάζω πρόσωπο στην εξιστόρηση και συνεχίζω. Κλείνω το τηλέφωνο και είμαι εκνευρισμένη. Δεν μου αρέσουν οι βιαστικές αποφάσεις, ούτε οι αποφάσεις που λαμβάνονται εν αγνοία μου. Παίρνω βαθιές ανάσες και λέω στον εαυτό μου ότι πρέπει να έχω ηρεμήσει μέχρι μπαμπάς, κόρη και προφανώς κουνέλι να επιστρέψουν από τη βόλτα τους. Στιγμιαία περνά από το μυαλό μου η σκέψη ότι το κουνέλι γίνεται ωραιότατο στιφάδο. Τη διώχνω αμέσως και ξεκινώ την γκρίνια υπό μορφή μονολόγου: "Δεν μας φτάνουν τα 5 καναρίνια, αποκτήσαμε και κουνέλι τώρα. Δεν θα είναι μέσα στο σπίτι όμως, το κλουβί θα τοποθετηθεί στο μπαλκόνι, πάει και τελείωσε. Και αφού το αποφάσισε και το αγόρασε ο Κωστής, ας ασχοληθεί εκείνος μαζί του".

Επιστρέφουν. Τα μάτια της Ιφιγένειας λάμπουν από ενθουσιασμό. "Κοίτα μαμά, κοίτα"! Αρπάζει το κουνέλι από το σβέρκο -η μικρή και ατρόμητη κορούλα μου- και μου το δείχνει. Είναι κατάλευκο, χνουδωτό, με ροζ-κόκκινα μάτια. "Καλά βρε παιδί μου, από όλα τα κουνέλια, το δαιμονισμένο με τα κόκκινα μάτια βρήκατε να πάρετε;" λέω στον Κωστή, που σχεδόν κρατούσε την ανάσα του περιμένοντας να δει πώς θα αντιδράσω. Το παίρνω στα χέρια μου. Έχει πολύ γλυκιά φάτσα και είναι πολύ χαριτωμένο το σκασμένο. Το κοιτώ κατάματα και καταλαβαίνω ότι την πάτησα για τα καλά.

Κατόπιν δικής μου απαίτησης, το κλουβί τοποθετήθηκε στην κουζίνα για να προσέχω το καινούριο μας κατοικίδιο και να του μιλάω. Και φυσικά από το Σάββατο που το αποκτήσαμε, ασχολούμαι αποκλειστικά με τη φροντίδα του. Πόσο σοφά λέει ο λαός μας "μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις".

Το κουνελάκι μας λοιπόν δεν έγινε στιφάδο. Αντί αυτού, γιορτάσαμε την άφιξη του στο σπίτι μας με ένα "μακάρι-να-μπορούσα-να-βρω-τα-κατάλληλα-λόγια-για-να-περιγράψω-πόσο-υπέροχο-είναι" γλυκό. Ένα γλυκό που ήθελα να φτιάξω εδώ και αρκετό καιρό και που συνδυάζει δύο πολύ αγαπημένες κατηγορίες γλυκών: παγωτό και cheesecake. Ο Κωστής επιμένει ότι είναι το καλύτερο παγωτό που έχω φτιάξει ποτέ. Εγώ θα προτιμήσω να αποφύγω τα πομπώδη λόγια και απλά να σας προτρέψω να το φτιάξετε. Δεν θα χρειαστείτε παγωτομηχανή, ούτε καν πολλαπλά χτυπήματα με το μίξερ. Προμηθευτείτε απλά το απόλυτο φρούτο της εποχής, ετοιμάστε το παγωτό από το Σάββατο και ολοκληρώστε με αυτό το πασχαλινό φαγοπότι.

Θα τα ξαναπούμε σε μια εβδομάδα με καινούρια ανάρτηση. Μέχρι τότε να περνάτε όσο πιο όμορφα μπορείτε.
Μέσα από την καρδιά μου σας εύχομαι καλό Πάσχα!


Παγωτό cheesecake φράουλα

Υλικά για περίπου 1500 γραμμ. παγωτό:
397 γραμμ. (1 συσκευασία) ζαχαρούχο γάλα
250 γραμμ. morfat creamy
200 γραμμ. τυρί κρέμα σε θερμοκρασία δωματίου
3 κουταλιές χυμό λεμονιού
500 γραμμ. φράουλες
200 γραμμ. μπισκότα digestive
2 κουταλιές βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου

Εκτέλεση:
Πλένουμε και καθαρίζουμε τις φράουλες. Τις βάζουμε σε ένα σουρωτήρι και τις αφήσουμε να στραγγίξουν.

Με το μίξερ στη μεσαία ταχύτητα χτυπάμε το morfat creamy μαζί με το τυρί κρέμα να αφρατέψουν. Προσθέτουμε το ζαχαρούχο γάλα και το χυμό λεμονιού και συνεχίζουμε το χτύπημα μέχρι να σχηματιστεί μια σφιχτή κρέμα.

Θρυμματίζουμε τα μπισκότα στο μούλτι. Προσθέτουμε το βούτυρο και δουλεύουμε το μίγμα μέχρι να μοιάζει με βρεγμένη άμμο.

Διαλέγουμε 12-14 φράουλες και τις πολτοποιούμε στο μούλτι ή σε μπλέντερ. Τις προσθέτουμε στην κρέμα και ανακατεύουμε απαλά με μια σπάτουλα να ενσωματωθούν.
Ψιλοκόβουμε τις υπόλοιπες φράουλες και τις προσθέτουμε στην κρέμα. Ρίχνουμε επίσης τα μπισκότα και ανακατεύουμε με απαλές κινήσεις να ενωθούν όλα τα υλικά.

Αδειάζουμε το παγωτό σε κατάλληλο δοχείο και το τοποθετούμε στην κατάψυξη για 6 ώρες τουλάχιστον να παγώσει.

31 Το πιο ελαφρύ παγωτό φράουλα

Πόσο συντηρητική στα πιάτα της επιτρέπεται να είναι μία food blogger; Δεν το οφείλει τόσο στον εαυτό της όσο και στο κοινό της να είναι παράτολμη και να δοκιμάζει ακόμα και τους πιο αναπάντεχους συνδυασμούς;
(Θα σας παρακαλέσω θερμά να μην απαντήσετε ναι έτσι απλά... σκεφτείτε το λίγο! Δεν προσπαθώ άλλωστε να σας κατευθύνω προς αυτή την κατεύθυνση.)

Θα το πω λοιπόν, αν και μάλλον το έχετε καταλάβει ήδη: δεν είμαι ιδιαίτερα τολμηρή σε ότι αφορά τις γεύσεις που επιλέγω να συνδυάσω στα πιάτα μου. Δεν ξέρω γιατί... Ίσως οφείλεται στο ότι εν γένει δεν είμαι παράτολμος άνθρωπος... ίσως μπορώ στο περίπου να φανταστώ μια γεύση (ή από την άλλη θέλω να νομίζω ότι μπορώ να φανταστώ μια γεύση) και διαισθάνομαι ότι δεν θα με ενθουσιάσει. Κάτι με σταματά πάντως.
Αν κάνετε μια βόλτα στη σελίδα που αναφέρονται όλες οι συνταγές που έχω μέχρι τώρα μαγειρέψει, θα το διαπιστώσετε περίτρανα. Κάποιες μπορεί να έχουν μια τσαχπινιά, 1-2 υλικά ας πούμε πιο ιδιαίτερα ή ασυνήθιστα, αλλά δύσκολα θα βρείτε κάποιον συνδυασμό που να ταράζει τα ήρεμα νερά στα οποία πλέει αυτό εδώ το blog.

Αγόρασα ένα σκαφάκι υπέροχες, κατακόκκινες και ζουμερές φράουλες. Και ούτε μία στιγμή δεν πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη να τις χρησιμοποιήσω ας πούμε σε μια σαλάτα. Είναι μια πολύ επίκαιρη και άκρως εμφανίσιμη πρόταση που κυκλοφορεί ευρέως στα μαγειρικά blogs τέτοια εποχή, αλλά διστάζω. Μάλλον φοβάμαι ότι δεν θα μου αρέσει το γευστικό αποτέλεσμα, αλλά από την άλλη πώς μπορώ να λέω κάτι τέτοιο όταν δεν το έχω δοκιμάσει; Μετά σκέφτομαι ότι επιβάλλεται να κάνω μια δοκιμή, για να αποκτήσω και άποψη στο κάτω-κάτω, αλλά όταν έρθει η κρίσιμη ώρα οι αναστολές μου κερδίζουν ακόμα μια φορά.

Καμιά φορά επιτρέπεται να έχουμε χαζά διλήμματα σωστά; Και αν από μέσα σας σκέφτεστε, φτιάξε μια σαλάτα με φράουλες καλό μας κορίτσι και σταμάτα να μας ζαλίζεις, δεν θα σας κατηγορήσω. Το πιθανότερο είναι ότι κάποια στιγμή θα το κάνω άλλωστε.

Όχι αυτή τη φορά και όχι με αυτές τις φράουλες όμως. Αυτές αγοράστηκαν έχοντας κάτι πολύ συγκεκριμένο κατά νου: να γίνουν ένα πολύ ελαφρύ και δροσερό παγωτό, με υφή που θυμίζει σορμπέ και γεμάτη γεύση φράουλας. Επειδή δεν περιέχει καθόλου ζάχαρη παρά μόνο μέλι, το αποτέλεσμα δεν είναι υπερβολικά γλυκό.

Νομίζω ότι το συγκεκριμένο παγωτό είναι μια καλή πρόταση για επιδόρπιο μετά το πασχαλινό φαγοπότι. Αν ωστόσο έχετε διάθεση για ένα πιο πλούσιο επιδόρπιο, κάντε υπομονή μέχρι τη Μεγάλη Πέμπτη, που θα σας ευχηθώ Καλό Πάσχα με σούπερ εύκολη πρόταση η οποία συνδυάζει δύο αγαπημένες μου κατηγορίες γλυκών. Μήπως μπορείτε να μαντέψετε; Και όχι, η μία δεν είναι μπισκότα!
 

Παγωτό φράουλα με ξινόγαλα
(συνταγή από εδώ)

Υλικά για 1200 γραμμ. παγωτό:
500 γραμμ. φράουλες, καθαρισμένες και πλυμένες
500 γραμμ. ξινόγαλα
200 γραμμ. μέλι
1 κουταλιά χυμό λεμονιού
100 γραμμ. κουβερτούρα σε σταγόνες (προαιρετικά)

Εκτέλεση:
Βάζουμε όλα τα υλικά στο μπλέντερ και τα πολτοποιούμε, μέχρι να προκύψει ένα ομοιόμορφο μίγμα.
Το αδειάζουμε σε σκεύος που κλείνει με καπάκι και το τοποθετούμε στο ψυγείο για 4-6 ώρες.

Μόλις το μίγμα είναι αρκετά κρύο, το αδειάζουμε στην παγωτομηχανή και ετοιμάζουμε το παγωτό σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή της. Λίγο πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία, προσθέτουμε τις σταγόνες σοκολάτας.

Μεταφέρουμε το παγωτό σε κατάλληλο σκεύος και το τοποθετούμε στην κατάψυξη. Όταν θέλουμε να το καταναλώσουμε, το αφήνουμε εκτός ψυγείου για 15-20'.